27.7.09

Θεοποσία

Θεό ν' αλλάξεις
άμα θελήσεις να με πιεις.
Θεό, καημένε!

Έχω ένα πρόσωπο, γυμνάσιο θανάτου.
Ένα ολόγιομο κανάτι με χολή.
Παραδοτέα,
στ' απολυτίκια σιαλωδών ποιμένων.

Θεό ν' αλλάξεις!
Κι άμα αναστήσεις, να το πεις
Ευλογημένε!

© Δημήτρης Δικαίος




12 σχόλια:

  1. Άσε Άνθρωπε Θεούς και δαίμονες μονάχοι τους να ζούν στην απουσία της πραμάτιας τους.
    Εδώ είναι Φάρος η ζωή.
    Το μόνο που αλλάζει είναι τα κύματα
    που ψάχνουν να με βρουν για να με ρίξουν
    στη φωτιά.
    Τη μπλε φωτιά που χεις στα μάτια.
    Να κοινωνήσεις Θάνατο αν θες να μ' αναστήσεις.
    Να κοινωνήσεις μοίρα αγκάθινη
    κι ύστερα να ρθεις να με βρεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η απεγνωσμένη αναζήτηση για νόημα μας οδηγεί στην εφεύρεσή τους ...
    Η κατάποση του ιχώρ
    μόνο γι' αυτούς που νιώθουν
    το καρφί στον αστράγαλο


    Γειά σου , Δικαίε !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. «ρέε δ’ άμβροτον αίμα θείο, ιχώρ, οις περ τε ρέει μαχάρεσση θεοίσιν».

    Όμηρος. (ιλιάς Ε 340).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Μαρία Νικολάου

    Όσοι θεούληδες, περάστε!
    Ναοί και τα υπόγεια!

    **********

    @ Maria R.

    η Αλήθεια έχει δοθεί.
    Θα δανειστώ κάτι από τη 'συμπαντική γάγγραινα'.
    "Αγιογράφητη η πλευρά
    του ύποπτου κορμού σας,
    αρεστή στην υγρασία
    της συμπαντικής γάγγραινας"
    Άνθρωπος, άνθρωπον θεοποιεί!

    **********

    @ Ματθαίος Μ.

    Αναγνώστη του Ομήρου, κάτι για σένα.
    "εσείς θα ζυμώνετε το Μέλλον
    με τις δολερές απαντήσεις
    και εγώ θα είμαι η Πρόταση
    πάνω στην Αναίρεση του Ψεύδους"
    υπογραφή: Αρχηγός της αταξίας ή Maria R.
    (Συμπαντική Γάγγραινα, 2008)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όμοια φαντάστηκαν πως ήρθαν
    δεν έδωκαν
    μα πήραν
    χολήν επότισαν τη γη
    σαν μέθυσαν
    εφύγαν

    Πολύ όμορφο να σε ξαναβρίσκω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Fake ειναι βρε Δικαίε δηθενια η αναγνωση του Ομήρου ξερεις και καλα για την μουρη ουτε στο σχολειο καλα καλα δεν τον διαβασα οχι να θυμαμαι και στιχο ποιος ειμαι ? η Δομη ειμαι ?? :ΡΡΡ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αρχικά επιχείρησα να στείλω ένα σχόλιο για το ποίημα του φίλου μου Δημήτρη αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα (προβλήματα με το διαδίκτυο).
    Σήμερα στην προσπάθεια μου να το στείλω ξανά, διάβασα και τα υπόλοιπα σχόλια διαπιστώνοντας ότι εγώ από το ποίημα του Δημήτρη είχα «πάρει» τελείως διαφορετικά πράγματα από εκείνα που κατάφεραν να αγγίξουν άλλοι αναγνώστες. Υπέροχο! Γι’ αυτό μάλλον και η ποίηση δεν χωρά επίσημους ερμηνευτάδες.

    Καλή δύναμη κ. Δικαίε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ Λάκης

    παλιόφιλε, η χαρά είναι δική μου και το ξέρεις.

    ************

    @ Ματθαίος

    μα τι εγκυκλοπαίδεια, είπα!

    ************

    @ Μπατίστας Μαλαματένιος

    ..ερμηνευτάδες και σιαλιώδες Ποιμεναριό, θα συμπλήρωνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ιδιαίτερης γραφής κι ευαισθησίας
    οι στίχοι σου φίλε Δημήτρη..
    Αυθεντικοί ήχοι
    που περιφέρονται άναρχοι
    στους αιθέρες..
    Να είσαι και να περνάς καλά..
    Καλησπέρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Για ποιο Θεό μου μιλάς
    για ποιον άνθρωπο
    και για ποιο Δαίμονα
    όλοι σκονοι γίναμε κι ένα κύμα αλμυρό στα χείλη

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @ Τάκης Τσαντήλας

    Τάκη μου, καλώς πέρασες.
    Οι φίλοι, περισσότερο ευπρόσδεκτοι.

    *********************************

    @ Λία Νικολαϊδη

    Λία, ανάλογα τι ψελλίζει ο καθένας!
    Δε γενικεύεται η πίστη.
    Περισσότερο προσωπικό το ποίημα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ωραίος. Πολύ ωραίος. Πάρα πολύ ωραίος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή