26.5.11

Θανάσιμο λάθος

  Είναι που ξέχασα
  να φθάσω κύμα στην ακτή
  και να ματώσω!
  Τις μέρες μου ν' απλώσω
  στα σκαλιά της γης.

  Με βάρυναν τ' αντίτιμα,
  οι πληρωμές
  εφ' όσον,
  πληρώ προϋποθέσεις
  και μόνον έτσι
  Δικαιούμαι να πατήσω
  τις θαλάσσιες γραμμές τους.

  Δυο μέτρα απ' την ακτή
  σε γη περιορισμένη
  θα περιμένω οχιά,
  να στάξω στις πλευρές τους
  τη στεριανή κακία
  Aιώνια ουσία
  ακριβή
  κι αλάνθαστη χίμαιρα.

  © Δημήτρης Δικαίος



10 σχόλια:

  1. Πάει καιρός που έχω να δω στην γειτονιά
    γνήσια χίμαιρα ποίησης


    (μου) Έλειψε ο Λόγος σου, Ξιφολόγχη!! Καλώς σε βρίσκω :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ευτυχώς που πέρασες, Αρχηγέ
    Η τακτοποίηση των λέξεων σε σένα οφείλεται :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλημέρα Δημήτρη..αφήνεις αλάνθαστους στίχους στις ακτές μας..
    να σαι καλά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αλάνθαστη χίμαιρα!!!

    σοφότατο

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ Θάνος Π.
    καλώς πέρασες, Θάνο. Με χαροποιεί που διάβασες

    *********

    @ Meggie
    Mε αιτία το αναρτημένο μου θαλάσσωμα σε καλωσορίζω.
    Καλησπέρα, Meggie

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. οι χίμαιρες
    είναι ζωή που καρπώνονται
    το όνειρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ ποιώ-ελένη

    με περισσότερα από ένα κεφάλια,
    ταχύρυθμοι αποδέκτες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δημήτρη καταπληκτικό!
    η ρίμα που υπολανθάνει
    με γοήτευσε!

    καλημέρα
    σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Γι αυτό με ξέχασε ο βυθός...γιατί δεν έφτασα κύμα στην ακτή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ Φαίδρα
    καλησπέρα μήνες αργότερα

    @ Μ.Νικολάου
    με άλλη ματιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή